Kötü Yanlarım

Ruhumun ilacı üfledi yeniden, dedi ki kendi kötü yanlarınla yüzleşebilir, kötülüklerini yazabilir misin? Kendi kendime kötü yanlarımın neler olduğunu düşünmek önce çok tedirgin edici geldi. Kötü olmadığıma inanıyordum, ancak başkasına göre oldukça kötü olabilirdim. Sahte doğrularım mı vardı yoksa, bilemedim. Ararsam muhakkak kendimde kötülük bulurdum ama bir an, kapısını aralarsam ardına kadar açılacağından korktum. Düşündüm hangi özelliklerim kötü olabilirdi diye.  “Keşke”lerim “iyi”kilerimi boğmaz, herhalde.

En kötü yanım “istenmeyeni istemek, isteneni istememekti”. Şimdilerde gönül diyor ki, şeyinde boncuk arayandan bana ne yani …aşağı Kasımpaşa.

Yıkıcı güçlerle işim olmadı şu ana kadar, ancak şimdilerde yapanlara hak verdim. Kaptırınca doğurgan dedikodu güzelmiş, hatta dedikodu sefa pezevengiymiş, enfesmiş…

Birçok konuda acayip, gıcık edecek kadar sabırlıydım, sanırım bu diğer en kötü yanım. Sabrımın geniş zarına tecavüz edenlere dahi hoşgörüde kalırdım. Şimdilerde gönül diyor ki yırtık dondan çıkmak rahatmış, al haydarı eline, dinleme vur köteği beline beline…

Sözcükleri özenle seçerdim ve küfür etmemekti geleneğim. Ama şimdilerde gönül diyor ki her hıyara tuzla koşandan sana ne, hak edenin ağzının tam ortasına bırakıver bir kere, doysun işte…

Ast üst çok büyütmezdim kafamda. Saygımda kusur olmazdı çünkü herkes gözümde insandı. Şimdilerde gönül diyor ki insan kılığına girmiş bin bir türlü mahlukat var, karşındaki anırıyorsa ne diye yanarsın…

Masallara kanmam, ikna olmam, okurum da okurum, fikirleri dinlemeye bayılırdım. Şimdilerde gönül diyor ki kulak en iyi dostmuş, güdenin ıslığına ses vermek en hayırlısıymış…

Zamanımın çoğunu doğada geçirirdim, hemen hemen elimden gelmeyen iş yoktu. Şimdilerde gönül diyor ki ne gerek varmış, kütük gibi yatmak lazımmış, o zaman adam sayarlarmış…

Üretmeye bayılırdım, işe yaramaktı uzun zamandır hayat amacım. Şimdilerde gönül diyor ki aman canım ne gerek varmış, yan gelip yatarak kabak büyütmek varken, çabalamak ne me lazım…

Sormaya, özellikle neden diye sormaya bayılırdım. Şimdilerde gönül diyor ki siktir et, nedense neden, sen sadece mesulsün kendi cebinden…

Özür dilemekten geri durmazdım hatalıysam eğer. Şimdilerde gönül diyor ki özür dilemeye ne gerek varmış karşındaki aygır zaten azmış…

Yetimin hakkını korumayı, ait olduğum topluma ödev sayardım. Şimdilerde gönül diyor ki aman canım ne gerek varmış, yetim kelimesi lügatten kalkmış…

İhtiyaç duyana yardımı candan yapardım . Şimdilerde gönül diyor ki aman canım gizliliğe ne gerek varmış,  menfaat için göstere göstere yapmak lazımmış…

Haksızlığa karşı çıkardım. Şimdilerde gönül diyor ki kendi kendine edenin hakkını korumaya ne gerek varmış…

Kendimi değil bizi düşünürdüm. Şimdilerde gönül diyor ki her koyun kendi bacağındanmış.

Uzlaşmaya, anlaşmaya bayılırdım. Şimdilerde gönül diyor ki aman canım düzeni, düzüleni, düzdüreni üzmemek lazım…

Entrika asla kurmadım. Şimdilerde gönül diyor aman canım entrikanın kitabını değil yazarını dağa kaldırman lazım…

Takıntılarım yoktu, düsturum “geldiği gibi ve olduğu kadardı”. Şimdilerde gönül diyor aman aza kanaat değilmiş harcım…

Empati duyardım, olsun insandır beşer şaşar derdim. Şimdilerde gönül diyor aman canım hak edene cehennemin dibi lazım…

Adam olmaya bayılırdım. Şimdilerde gönül diyor ki aman canım her döneme bir düzenbaz lazım…

Hayatı ciddiye alır, söz verdim mi yapardım. Şimdilerde gönül diyor ki aman canım omurgasız  yaşam milyar yaşında biraz olman lazım…

Sanırım rüyadayım, uyanmam lazım:)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s