Zıtlıklar

Mutlulukla ilgili küçük bir ayrıntı geçenlerde dikkatimi çekti. Mutluluk ne zaman, onu yaratan şey ne diye düşünüp dururken bir söz söyledi bizim kuzen. Dedi ki, mutluluk yaşadığın anın keyfini çıkarmaktır. Buraya kadar eyvallah. Bende aynı düşüncedeyim. Ama ondan sonraki cümle tam bir aydınlanma. “Bitmenin hüznü”. Sarf edilen cümle beni bu duyguyu ne zaman, nerelerde hissettiğime götürdü. En çok da yatılı okulda okurken hissederdim bitmenin hüznünü. Kısıtlı bir süre sevdiklerinle birlikte olmak için verilen izinlerin gelişi acayip mutlu edicidir. İki günde olsa keyifle fakat ayrılacağının bilinciyle belki de daha yaşayarak zaman geçirmeye çalışırsın. Gelmek içinde gitmek içinde aynı kilometreleri sarf edersin. Birinde ağzın kulaklarındadır, diğerinde ise perdeyi çeker kimseyi görmek istemezsin. Ayrılık saati geldiğinde yaşadıklarının, birlikteliğin tadı damağındadır. Ancak, ayrılmanın, orada keyifle yaşamaya nokta koymanın vakti gelmiştir. Bu içini burkar. Belki, geri dönüşte seni bekleyen hayatının koşulları şu andaki kadar rahat olmamasıdır burukluğu yaratan. Yani, mutluluk var olmanın hazzı ve yok olmanın, terk etmenin burukluğunu içinde barındırır. İnsan kendi içinde yarılma yaşar. Bir tarafı orda kalmak isterken, diğer tarafı gitmesi gerektiğinin ve o anları yakın gelecekte tekrar yaşanamayacağının farkındadır. Bu durum denge bozucudur ancak bu çalkantı dengeye gelmek için zaten zorunludur. “Mutlu olmanın” ikameleri olduğunu fark edersin ta çocukluktan. En sevdiği oyuncağı kaybolan çocuğun başka bir nesneye bu sıfatı koyması gibi. Büyüyünce “en sevdiğim” ikame edilebilir mi bilmiyorum ama mutlu olmayı bildiğin sürece, kişiler, nesneler değişse de, araya mesafeler girse de yine de mutluluğun ikamesini yaratabilirsin. Gelmenin, kavuşmanın hazzına karşılık ayrılmanın burukluğu. Her ikisi de diğerinin varlığına muhtaç bu duygulardan herhangi birinin diğerinden daha uzun sürme şansı yok. Denge, kaçınılmaz olarak gelecektir. Demem o ki, terk ederken de mutludur insan. Ona burukluğu hissettiren mutluluktur. Zaten mutlu değilse terk etmenin burukluğunu yaşamayacaktır. Kısaca her şey ancak zıddıyla var olur.

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s