Ruzgara gitsin

Ruzgara gitsin…

 

Dogmakta direnen gunes

Bulutlara yalvardi

Gelin onume uzanin, ferahlayayim

Yoksa bana ateste yanmak mi kaldı?

 

Caresizdi ruzgar, bulutlari aldi

Suruklenen bulutlar kabarip renk atti

Ruzgar yoruldu tasimaz oldu

Agirlasan bulutu dayanamadi birakti

 

Hayati yerde suruklemeyi yegledi ruzgar

Bakindi…

Bulutun icinde boynu egik bir bas aradi

Buldugunda onu onune katti

 

Dolgun ciliz basaklardi ruzgarin istahini artiran

Maşuk gibi cevresinde dolandiran

Gucune karsi ahengi husuyla kullanan

Ruzgar estiginde sadece kendi kokune dayanan

 

Esmek suruklemektir tek bildigim

Geride biraktigim yikim benim izim

Bilmem baska tur esmeyi

Disari cikan icimdeki sitemim

Dedi ruzgar

 

Basak ise

Ruzgarlarla havalanan yerdeki bulut gibiyim

Actigimda elimi maviye sakinligin teniyim

Yuzume degen nem ozumun damlasi

Estiginde icimde yeseren tam da umudun tarlasi

 

Es ruzgar es ki gunes muradina ersin

Golgeler icinde yanmaktan kendine gelsin

Kosan bir kisrak boynundaki esinti

Ona yanmanin ferahini versin

 

Ruzgar sen cansin

Gorevi yapar herseyi birbirine katarsin

Ama ne iyi yaparsin

Bilmeden canlari harmanlarsin…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s