Vah çocuğuma…

Çocuklar büyüyor, biz büyüklere göre zahmetli bir vazife onlara göre ise tam bir cehennem. Her şey olsunlar, kimsenden geri kalmasınlar telaşı. Altı yıla altmış yılı sığdırma hödüklüğü.

Böyle miydik biz acaba?

Yok iyi polis kötü polis olacaksın. Yok ya! O rolün içine bir girdin mi sittin sene çıkamıyorsun arkadaş.

Örnek çocuk yetiştireceksin, liste dolu. Sonra. Sonra psikolog çocuğu alıp size dönüyor, “siz ne yaptınız bu çocuğa arkadaş diye sorunca”, elleriniz apış aranızda “şey örnek çocuk yetiştirecektik de, ne olmuş, ayarları mı bozulmuş” diye soramıyorsun.

Dokunursan cinsel eğilimleri farklı olurmuş. Allah allah, dokunmadan nasıl seveceğim lan arkadaş.

Ödev yapmazsa okuldan kovulurmuş. Belki de hayırlı olan bu. Çocuğu açık tımarhaneye neden göndereyim.

Yabancı dil öğrenmezse diğerlerinden geri kalırmış. Merak etme, ergen oğlumla zaten konuşmuyoruz, yabancıyız.

Babası bizimki bugün bir sıçtı ki, okkalı vallaha. Vay aslanım vay, çocuğun bokunu hediye olarak göreceğimi hiç düşünmezdim.

Oğlan topa öyle bir vurdu ki babası. Lan üç yaşında ama sen hemen soluğu futbol okulunda alıyorsun.

Babası kızın felaket güzel çizdi. “Aaa” yavrum dört yaşında ama sen elinden kaptığın gibi sanat akademisine götürüyorsun.

Aaa “agu” dedi lan, acaba altı aylık çocuğu dramaya kaydeden bir yerler var mı diye internette sörflüyorsun.

“Hımm sizin ki esnek diyen komşu”. Hay bir taraflarını …im senin. Demeseydin, dört yaşında kesin jimnastiğe verelim dırdırlarını duymamak için kurs aramaya usuldan başlıyorsun.

“Bizimkini bir görecektin babası, televizyonda at belgeselini baştan sona izledi”. Aferin diye oğlanın başını daha okşayamadan “çocuğu binicilik kursuna yazdırmak lazım” emriyle karşılaşıyorsun.

Garibim eline leğen almış vuruyor. Acaba perküsyona mı versek?

Allah allah kitapların sayfalarını kendi kendine açıyor. Lan 5 aylık ama acaba felsefe okuluna mı versek?

Filmlere meraklı. Sinema okuluna mı versek?

Bizimki oyunlara dahil olmuyor, acaba psikolojik bir sorunumu var cümlesindeki nem kurumadan alıştık, psikoloğa d..malmak lazım.

Burnunu karıştırıyor. Acaba madenci mi olcak?

Nasıl dizdi jengaları ya. inşaat mühendisi mi olacak?

Ah gördün mü sivilcesi var, tüm yüzünü kaplayacak. Hemen, derhal. Emrin olur sultanım. Bir sürü krem, sabun. Bok sürsen bence daha faydalı.

“Ajdar’ı bir taklit ediyor, bir görsen”. Şey, biraz daha gözlemlesek!!!

Babası bizimki çocukların nasıl olduğunu sordu bugün. Üç yaşında oğlum, yaşasın jinekolog olacak. Götürelim de anlatsın.

Vazoyu bir kırdı ki bugün. Tam bir şey söyleyeceğim, bak bu psikoloji de yansıtma diyor. Senin davranışlarını almış.

Yahu biraz dur arkadaş.

Çocuk bu her şey olmak zorunda değil. Düş yakasından arkadaş çocuk sen olmak zorunda değil.

“Ne bu ben yapamadım bari çocuğum yapsın” sendromu. Bir kendimize gelelim ya.

Böyle devam edersek, ya seri katil ya da at hırsızı olacak bunlar. Demedi demeyin.

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

“Vah çocuğuma…” için 4 yorum

gezsene için bir cevap yazın Cevabı iptal et

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s