Onur konuklarım

Hayatımda unutamadığım anlar, insanlar, yerler var. Birlikte olmaktan çok keyif aldığım dostlar… Dinlemekten zevk aldığım şarkılar… Tekrar tekrar okuduğum kitaplar… Aynı duygu akışına kaptırdığım filmler… Altında ıslanırken kendimden geçtiğim yağmurlar, karlar…  Tarifsiz duygular yaşatan coğrafyalar…

 

İtiraf edeyim, hiç biri hayatımın onur konukları gibi değil…

 

Üzüldüğünde üzüldüğüm, sevindiğinde mutluluk taçlarıyla donandığım, ağladığında yüreğimin sıkıştığı, coştuğunda coştuğum, hastalandığında kuruduğum, uyumadan uyuyamadığım, merakıyla meraklandığım, büyümesiyle büyüdüğüm, öğrendiğiyle öğrendiğim, gücüyle güçlendiğim, yerken, gülerken, koşarken, dinlerken hayran kaldığım, gözlerine bakmaktan kendimi alamadığım, minik parmakları, kokularını özlediğim, en büyük anı albümüm, onur konuklarım, bir hayat boyu çocuklarım.

 

Bu konuklar başka. Ne emanetler ama!

 

Baba olmayı seviyorum. Kastım fizyolojik düzeyde baba olmak değil. Yakın baba olmak ve de en önemlisi hayat boyu baba kalmak.  Uzaktan emanetleri koruyup kollayamazsın ki!

 

Babalık en az annelik kadar kutsal. Tabiki türleri var… Bazı türleri maalesef evrime dirençli…

 

Değişime kapalı, otoriter ve çocuklara mesafeli bir baba… Erkeği, erkekliği kollayan ayrımcı baba… Umursamaz baba… Çocuğuna masal anlatmayan, kitap dahi okumayan baba… Konuşmamayı, sinirli ve gergin görünmeyi bir şey sanan baba… Yetiştirme sorumluluğunu anneye yıkmış baba… Ezici baba… Şiddet tutkunu baba… Ruhu iplemeyen baba… Televizyon seyretmeyi çocuklarla etkinlik gören baba… Konuşmayan, azarlayan baba… Ergen zorbası baba… Sıkıştığında dayak atan ulu manitu baba… Hayat amacının sadece sözünün dinlenmesi, otoritesi olduğuna takmış baba… Yemek yapmayan, çamaşır yıkamaya alerjik baba…

 

Bir de baba olmaktan mutluluk duyan, keyif alan türleri var…

 

Eşitlikçi baba

Gayretli baba

Sıra dışı baba

Kendini geliştiren baba

Sıcak, sevecen, ilgili ve duyarlı baba…

 

Var ya, babalar değişirse çocuk bir başka gelişir,  toplum değişir.

 

Attığı cesur adımdan dolayı “ilk iş babalık” kampanyasında AÇEV’e kocaman bir bravo diyorum.

http://ilkisbabalik.acev.org

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s