Ruh üşümesi

Nedim’in yardıma ihtiyacı vardı. Bilirim, kimseyi üzmeyi istemediğinden asla aramazdı. Uzun zamandır dargın olduğu üvey babası Rafet amcayla zaten hiç konuşmuyordu. Tüm cesaretimi toplayıp, Nedim’in kızacağını da hesaba katarak Rafet amcayı aradım buldum. Boşanma havadisinin onu üzeceğini düşünmüştüm. Aksine, tebessümle karşıladı haberi. Hiç naz etmeden, yargılamadan, rüzgâr gibi yetişmişti ertesi sabah. Nedim’in haberi yoktu. Sabah otogarda ben karşıladım.

 

Rafet amca oturduğu iskemlede içine kapanık, sessiz, çevresiyle iletişimini kesmiş biri gibi duruyordu. Bir köşeye sinerek, saatlerce düşünüp duran bir adam gibi görünüyordu. Yorgunluktan olsa gerek diye düşündüm. Önündeki gazeteleri okur gibi yapıp, gözleri dalgın, mahzun bir şekilde etrafı seyrediyordu. Hüzünlüydü. Beni görünce suratına tebessüm yayıldı. Uzanıp ellerinden öpmek istedim. İzin vermedi. Rafet amca hatırladığımdan ya daha kısa boyluymuş ya da kısalmış mı ne? O çocukluğumun uzun boylu, geniş omuzlu, iri suratlı, ensesine kadar uzun saçlı, koca elli, uzun kollu cüsseli adamın yerinde yeller esiyor sanki. Değişmeyen şeyler de yok değil. Ensesi hala kalın. Yüzü yuvarlak, burnu büyük, gözleri iri ve mavi, kaşları yay gibi ve bakışları delici. Yuvarlak yüzündeki iki iri gözü birbirine yakın. Bir gözü nedense sürekli seğiriyor.  İki kolunun dirseklerden itibaren hafif dışarı da olması, yürüyüşünün sert ve hızlı olmasına neden oluyordu eskiden. Şimdi baya baya yavaşlamış. Kalkarken Bora gibi ceketini omuzlarına atışı onu külhanbeyi gibi gösteriyor.

 

Nedim’in oturduğu mahalleye girdiğimizde arabayı park ettik. Rafet amca başka bir yola saptı. Daha ağır adımlarla yürüdü dar sokağı. Aslında gelmek istediği yer burası ama gelmek istediği gün bugün değilmiş gibiydi. Yeşil boyalı derme çatma bir evin önünde durdu. Bilmiyordum, Nedimler bizim mahalleye taşınmadan önce oturdukları evmiş. Rafet amcanın yıllardır olmak istediği yer burası aslında. Bahçe kapısında eli bir süre bekledi. Sanki orada geçen anılarını yeniden yaşıyormuş gibiydi. Bir şey demeden arkasında bekledim. İçeriye kadar girdi. Kapıyı çalıp çalmamakta kararsız kaldı. Eli kapıya gitti gitti geldi. Sonunda usulca vurdu kapıya. Ağır hareket eden ayak seslerini işittik. Kapı açıldı, yorgun bir adamla göz göze geldiler. Bir akrabası sanırım, birbirlerine o kadar benziyorlar ki! İkiz gibiler. Birazdan Nedim’le yaşayacakları anın provası gibiydi. Uzun uzun sustular. Adam hıçkırarak “Rafet, ben, ben özür dilerim” dedi. Adamın gözlerindeki mahcubiyeti hissettim. Rafet amca yılların hesabını sormadan döndü gitti. Kim olduğunu söylemedi, ben de sormadım. Doğrudan Nedim’in evine gittik. Zili korkarak çaldım. Ne yaptığımın daha yeni yeni farkına varıyordum. Kapıyı açan Nedim bizi görünce şaşırdı. Bir eli ardına kadar açılmış kapının üstünde dondu kaldı. Ne diyeceğini bilemedi. Kızgın yüz ifadesinin altında bir şaşkınlık yanaklarından henüz filizlenmek üzereydi. Gözlerinde beliren ateş yakmaya değil içten içe yanan yüreğine nefes aldıracak serinlikteydi. İlk sözlerinin alevden bir ok gibi yüreğime saplanacağını sanıyordum. O ise sustu. Sessizliğinin yüreğimde yarattığı fırtınayı biliyordu. Keşke bağırsa, çağırsa diye dua ettim. Nedim güçlü görünmeye çalışıyordu. Konuşmak istiyordu ancak boğazında bir yumruk vardı, sanki onu engelliyordu. Dişlerini sıktı ama işe yaramadı. Gözyaşları süzülüverdi yanaklarına. Çaresizliğine isyan eder gibi yaslandığı kapıda başını ellerinin arasına aldı. Konuşmak için kendini zorladı.  Bu sırada Rafet amca koluma girdi. O derme çatma yeşil boyalı evdeki halinden eser kalmamıştı. Neşeyle “biz geldik”, dedi. Nedim içeri buyur etmek zorunda kaldı. Bu kadar kolay olmasına şaşırmıştım.

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s