Yalnız geçmesin bitmeyen bayramlar!

Yalnızlık yorgun aklımdan gitmiyor

Yara vurgun yemiş, kabuk tutmuyor

Acımı süpürmek isterim de dışarıya

Ama kim delicesine duvar örüyor?

 

Bir mektup yazsam iz bırakan yıldıza

Bir ses  versem kapıda adımı sorana

Bir ulaşsam of of, denize akan yaşlara

Bir türkü söylesem yanmaya doğan şu tomurcuğa

 

Sabahın kıyısındayım koynumda yıldız

Tenimde ürpermiş rüzgar, bedenimde ay

Başımda bir ürkek güvercin, gözünde tan

Parmağımda kalem boynu bükük kalan

 

Gecelerin sebebini bilmiyorum

Fidandım devrildim, umursamıyorum

Fırtınaydım duruldum, koşamıyorum

Diz çöksem de artık çocuk gibi ağlayamıyorum

 

Yalnızlığı nerden bileceksiniz.

Söyleyeyim, o bir martının çığlığında

Yeri bilinmez mezar taşını aramayan

Acımasız, çekip giden ayaklarda

 

Yalnızlık, kendine bak beni düşünme

Sana da damlar sonunda sonbahar

Ekim de yan yana geçse de acılar

Kasımpatıları elbet çiçek açar!

 

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s