Zülfüyare dokunsun…

Toz üstüne toz
Pasaktan ibaretti üstüm başım
Bıkıp usanmıştım,
İçi boş teknemde hoyrat bir fırtınaydım
 
Rüzgardı atım,
Yağmursa şahı-meranım
Şavkta gördüğüm
Karanlığa hayrandım
 
Kesat saz ve sazlıkta
Perişandı tamburam
Üşüyen sabahta konaklayan
Mızraptım boşlukta donup kalan
 
Uyandım ahmak yarını biriktirirken,
Seslendim ey dünden gelen kervan
İçim oyuk, derdim büyük olsada
Fısıltıdan sessiz bir fasıl benden kalacak olan
 
Ne söz yakan dilbaz eller,
Ne perdeler ve teller
Benden ona göç ederken
Hatırladım, ağlardı sadece nameler
 
Gizlensem de garip kaldım
Kalktım seherden gün çaldım,
Sinemde dinmeyince evham,
Anladım, tek çare zülfüyare varmam.

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s