İnsanı nasıl tanırım? (1)

Benim gözümde bir diğerini tanıyabilmemin en önemli ölçütü çocuklarla arasının nasıl olduğudur. Yanlış ya da eksik bir ölçüt olabilir mi bilmiyorum. Ama her nedense tanımak istediğim insanın çocuklarla geçirdiği zamanı gözlemleme şansı bulduğumda ve çocukların hak ettiği ilgiyi gösterdiğine inandığımda bambaşka mutlu oluyorum. Bu ilgi sadece ve varsa kendi çocuğuyla sınırlı değil.

Benim adıma çok ama çok önemli bir ölçüt.

Büyüklerin çocuğu değil çocuğun büyükleri terbiye ettiğine inanıyorum.

Hiçbir maskesi olmayan, saf sevgiden oluşmuş MR cihazıdır çocuk insanıniçini görür. İçinde sevgi taşımayan biri varsa ona asla eyvallahı olmaz.

Yargısızdır, dobradır ve anın efendisidir çocuk. Onunla anda kalabilen insan zaten hayatın şifresini çözmüştür.

Sınırları zorlamayı sever çocuk, keşifçidir. Onunla keşfe çıkarak maceradan maceraya koşabilen insanların en cesurudur.

İlgi vampiridir çocuk, ilginin en iyisini hak eden bu vampire işi gücü bahane etmeden zaman ayırabilen insan en muteber makamdadır.

Oyuncudur çocuk, kışkırtıcı hayatın ciddiyet değirmenlerine karşı savaş açan bizim Alonso’ya (Don Kişot) hizmet edebilen Sancho’dan zarar gelmez.

Yaratıcıdır çocuk, onunla mizansen dünyada kaybolmaktan korkmayan insan tam bir pitoreskidir.

Ağlar, sızlanır çocuk, o anda onu güldürüp ömrüne ömür ekleyen insan çiçektir, baldır.

Eleştirmendir çocuk, tüm eleştirilerini cesurca kabullenebilen bir ruh ise büyüktür.

Refaha değil hayata ortaktır çocuk, bunu anlayan insanın kafası karışık değildir.

Tekrar başlama ve tekrar bırakmanın mimarıdır çocuk, ona yenilmenin kıymetini bilen insan ise evliyadır.

İyi bir öğretmendir çocuk, ona saygı duyabilen insan insanlık sınavından geçmiştir.

Bir deney tüpüdür çocuk, içine ne koyacağını bilen insan bilgedir.

Serbesttir çocuk, onun üzerinden kontrol kalemini çekebilen insan kendinden emindir.

Ansız ayar verir çocuk, ayarlarıyla oynanmasına izin veren insan tekamül yolundadır.

Hayalperesttir çocuk, yanında uçan halı taşıyan insan benim gözümde Jedi’dir.

Mücadelecidir çocuk, çocukla mücadeleden yakınmayan insan hayatla mücadeleden de yakınmaz.

Protesttir çocuk, gündelik hayatında isyanları göğüsleyebilen insan gözümde kamildir.

İnattır çocuk, çalıyı dolaşabilen insan gözümde zekidir.

Bazen zordur çocuk, zorluk karşısında şükreden ve gülümseyen insan gözümde ahbaptır.

Tazmania canavarıdır, hem soru sorar hem söyler çocuk, arkadan değil yüzüne söyleyebilen insan gözümde candır.

Aynadır çocuk, onda kendini görmek için eğilebilen insan baş tacımdır.

Etkileyicidir çocuk, ondan etkilenen insan gözümde bir ümittir.

Karşı çıkar, kabul etmez çocuk, seyirci kalmayı değil onunla oyunculuğu tercih eden insan gözümde özveridir.

Sorgulayıcıdır çocuk, sorgulandığında kıyameti koparmayan insan gözümde haddini bilen insandır.

Mucizedir çocuk, mucizenin kıymetini bilen insan her zaman evladır.

Çocuğun oyununun içinde acı, sıkıntı, üzüntü, başarısızlık ve hayal kırıklığı vardır, böyle bir oyunu, musibetlerini şükürle kabul etmeyen insan gözümde boştur anlamsızdır.

İşini bilir çocuk, ona ne yapmasını gerektiğini öğütlemeyen insan gözümde hoşgörü abidesidir.

Hediye almayı sever çocuk, ona verebileceği en iyi hediyenin ilgi ve zaman olduğunu bilen insan gözümde insandır.

Yazar: berraligezgin

Tutkulu bir öğrenci...

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s