Handaki Yolculara

Ah aman be yüreğim dur

Yoruldun, Hanımda dinlen

Kör olsun gözü ışığı kesen kaderin

Yanımda benlen, biraz nefeslen

 

Yeşildi dünyan, kınalı taşlar, otlar

Kuruttu aman vermeyen rüzgar

Zaman azapta şafak durmuyor

Vakit geldi, geçti ömür bitiyor

 

Hayaldi gelecek topraktan bedene

İsyandasın dile düşen şansa, kadere

Pervane misali dönmek çile her gece

Hayret, umut uzanmış yerde, düşler ateşte

 

Ey Hanımdaki nefese hasret yolcu

Yaşamakla kırdıysam darılma

Birden çökse de karanlık

Ayrılma, ay çıkacak az sonra.

 

 

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s