Saçmalık

Pervasızca diğerlerini yargılarken başkasının seni görmesi, anlaması ve de hissetmesini beklemek tam bir saçmalık.
 
Sen kendinden tek başına sorumluyken seni senden başkasının gerçekten görüp te istediğini sana vereceğini sanmak saçmalık. Diğer bir deyişle sana acı verenlerin senin acını dindireceğini sanmak saçmalık. Dışa sarılışımızın tek nedeni acımızın dışarıdan dindireliceğine dönük olan boş inançlarımız.
 
İnsanı var etmeyen ama yok eden bir dış dünyaya hevesle koşmak tam bir saçmalık.
 
Herkesin senden bahsetmesini istemek ancak bahsedenlerin gerçek seni tanımaması tam anlamıyla tuhaf bir saçmalık.
 
Gelecek için yaşamak diğer bir saçmalık. “İyi bir evim olursa, iyi bir işim olursa, ileride olursalara” bırakmak hayatı tuhaf bir gelenek. Mekan, zaman tanımaksızın ölmek (açlıktan, borçtan…) bu kadar yakınken yaşamı bugüne ve şimdiye emanet etmemek, yaşamayı ertelemek saçmalık.
 
Yaşamak adı altında yaşadığını sanmak en büyük saçmalık. Sabah kalk, kahvaltı yap, koşturarak işe git, öğlen yemeğe çık, akşam trafiğinde eve gel, yemek yap, ye, iç, tv izle ve ertesi gün aynı döngüdeki insana sen ne yaşıyorsun abi? diye sormamak tuhaf bir saçmalık.
 
Umut etmek tuhaf bir afyon, bir saçmalık. Umut eden insanın elleri kolları bağlanır, eylemsizliğe geçer. Umut rehavettir. Oysa umutsuzluk, çaresizlik insanı bireysel sorumluluğa, yaşamın sorumluluğuna götürür.
 
Hayatı aritmetik gösteren hiyerarşi (doğmak, doğurmak, yemek, içmek, aşk, sosyallik, saygınlık, başarı tam bir saçmalık. Hayat meta matematik. Altta hala ölüm, yalnızlık, anlamsızlık ve özgürlük kaygısı varken aritmetik, yüzeysel mutluluklara başkaldırmadan yaşamak saçmalık.
 
Peşinde koştuğumuz tek duygu başarıya dayalı mutluluk. Hiç bir duygu tek başına var olamazken sadece mutluluğun peşinde koşmamız bir saçmalık.
 
Yalnızlığı, acıyı, sessizliği kötülemek saçmalık. İçsel yalnızlıktan (içimde kimse yok huhu) ruhsal yalnızlığa, oradan yaratıcı yalnızlığa giden yol verimli bir acıdır. Acının kötü olduğunu düşünmek tuhaf bir saçmalık.
 
Kişinin var oluşunun güzellik, dış görünüm, statü yani sahip olma hırsına bağlanmış olması saçmalık. Hırsın insanı bitiren zararlı bir patojen olduğunu göz görmüyorsa kendini kıyasladığı insanı başarılı görmek tam bir saçmalık.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s